Γάτα

« Η γάτα αυτή; Είστε μαγαζάτορας και την έχετε για γούρι; »

« Όχι, μου την έδωσε η γιαγιά μου όταν έφυγα από το χωριό.  Για γούρι, ναι.  Είναι η γάτα που κουνάει το χέρι της και λέει “Έλα Τύχη, έλα. Ελάτε χρήματα, ελάτε”. » απάντησε ο Κουν Λονγκ με τσιριχτή φωνή στην ατάκα της γάτας.  Μισογέλασε με τον εαυτό του, που κάποτε πίστευε σ’αυτά.  Πλέον η γάτα ήταν απλά ένα ενθύμιο της αγαπημένης του γιαγιάς.

« Η γάτα αυτή αρχικά ήταν γιαπωνέζικο σύμβολο, το γνωρίζετε κύριε Κουν ; »

« Όχι, αλλά τι σημασία έχει ; Ούτως ή άλλως όλους, κινέζους και Ιάπωνες, για ίδιους δε μας έχετε ;  »

Είχε εξαντληθεί η υπομονή του, ήταν κουρασμένος και πλέον βαριόταν να είναι ευγενικός και φιλόξενος με τον εισβολέα.  Ο δημοσιογράφος τον χαιρέτησε και εξαφανίστηκε μιλώντας στην κάμερα νευρωτικά.  

Ο Κουν Λονγκ ξάπλωσε στο κρεβάτι του με τα ρούχα, έβγαλε το τσιγάρο και επιτέλους το άναψε.  Τον ξεκούρασε αμέσως, είχε δίκιο ο Ξινγκ...τι καλός φίλος! Κοίταξε το πλέγμα που τον χώριζε από το διπλανό διαμέρισμα και σκέφτηκε πως ο όρος σπίτι-κοτέτσι ήταν πιο ακριβής από τον όρο σπίτι-κλουβί.  Τι βλάκες αυτοί οι δημοσιογράφοι...Γρήγορα αποκοιμήθηκε.




Το διήγημα "Γάτα", εμπνευσμένο από την παραπάνω φωτογραφία, περιλαμβάνεται στο πρώτο μας βιβλίο "Ιστορία της Φωτογραφίας" .